Aimon PS (PS3 akcesoria)

Dla jednych konsole to sposób na relaks. Dla innych odmienna forma profesjonalnej gry. I właśnie dla tych drugich firma Tuact przygotowała Aimon PS – zestaw oferujący mysz i dodatkowy kontroler dla PlayStation 3.
Kocham strzelanki, czego dowodem jest półka zapełniona grami z tak popularnych serii, jak Call of Duty czy Battlefield. Jednak czasy, kiedy to wręcz nałogowo zagrywałem się w Counter Strike'a, kiedy -nasty wieczór z rzędu odpalałem Battlefielda 1942, odeszły nieco w niepamięć.

Po części w związku z tym, że zmieniły się moje priorytety. Ale też dlatego, że granie stało się pracą, a tak zwane „partyjki dla przyjemności” zdecydowanie bardziej sprawdzają się w przypadku konsol. A konsole to inny świat, gdzie bardziej liczy się frajda, zaś precyzja i profesjonalizm pozostają nieco w tle. Są jednak gracze, którzy nawet od swojego PlayStation 3 czy Xboksa 360 wymagają diabelnej dokładności. Dla nich właśnie firma Tuact przygotowała kontrolery Aimon, a ja miałem okazję przetestować zestaw w wersji dla platformy Sony.

Aimon PS składa się tak naprawdę z trzech urządzeń. Do prawidłowego uruchomienia niezbędny jest nadajnik, pozwalający na korzystanie ze sprzętu bezprzewodowo, a umieszczany w jednym z gniazd USB konsoli. Jego zasadniczą wadą jest włącznik, niewielki i ulokowany z boku, co w przypadku postawienia konsoli poniżej naszej pozycji naraża i gniazdo, i sam nadajnik na niepotrzebne ruchy. Poza tym jest on raczej solidnie wykonany i doskonale komponuje się z wersją slim PlayStation 3.

Zaskakująco przyjemnie korzystało mi się z samej myszki, która bardzo przypomina używanego przeze mnie gryzonia Logitecha z serii Nano. Jest tak nie tylko ze względu na ułożenie przycisków, ale i kolorystykę (grafit i czarny), jaką zastosowali projektanci obu urządzeń. Na górze myszy widnieje tylko scroll i przycisk power, umieszczony nieco niżej, tak by był maksymalnie nieinwazyjny.

Po lewej stronie, w naturalnej pozycji kciuka, znajdują się Side keys, czyli cztery przyciski opatrzone na standardowym padzie PS3 charakterystycznymi figurami. Nieco z przodu mieści się wielofunkcyjny i wykorzystywany do rozmaitych ustawień przycisk F. Pozwala on m.in. na wyłączenie trybu snajperskiego, ograniczenie tzw. Dead Zone czy pozbycie się ciągłego ognia.

Kontroler Sixaxis wymusza na graczu pewny chwyt, jest jednak tak zrobiony, że idzie to w parze w zasadzie z jedną pozycją dłoni. Przy korzystaniu z myszy Aimon PS bardzo często miałem wrażenie, zwłaszcza gdy chciałem nacisnąć X, że muszę odrobinę puścić kontroler, by cofnąć nieco dłoń i obrać lepszą pozycję.

Oczywiście jest to kwestia bardzo osobista i niewątpliwie znajdą się ludzie, dla których taki właśnie profil urządzenia okaże się idealny. Przeprowadzone jednak na szybko testy na „postronnych obiektach doświadczalnych” (czyt. znajomych) szybko wykazały, że nie tylko ja odczuwam dyskomfort przy próbie naciskania X.

Drugi z kontrolerów, określany przez twórców jako Wand (różdżka), wymaga już większej porcji uwag. Główna bolączka w moim odczuciu to zamienienie miejscami D-pada i „grzybka”. Pad PlayStation 3 posiada stick w bardzo intuicyjnym miejscu, tak że ląduje na nim odchylony kciuk. W przypadku Aimon PS ustawienie to nie przypomina nawet równie przyjemnego z pada do Xboksa 360, ponieważ D-pad i stick ułożone są w jednej pionowej linii.

Grzechem jest też umieszczenie odpowiedników przycisków Select i PS/On-Off właśnie pomiędzy dwoma wspomnianymi częściami kontrolera. Jedną z gier, na których testowałem działanie zestawu, było Battlefield: Bad Company 2. Co najmniej w kilku przypadkach, zamiast rzucić towarzyszom apteczkę, jakże wdzięcznie trafiałem do głównego menu konsoli, podczas gdy rozgrywka była pauzowana. Jako że Wand jest całkiem poręczny, oba klawisze, może w postaci nieco większych buttonów, mogłyby trafić na jego prawą stronę. Odwrócenie „różdżki” to ułamek sekundy, a gracze uniknęliby wtedy pewnej dozy frustracji.

Nigdy nie potrafiłem docenić kontrolerów Wii, ponieważ rozbicie pada na dwa pomniejsze skutkuje często wymuszeniem na dłoniach nieustannej aktywności. Podczas używania Sixaxisa czy kontrolera X360 gry, nawet strzelanki, niejednokrotnie pozwalają odpocząć jednej z dłoni. Aimon PS nie stwarza tego komfortu, jeśli chodzi o Wand. Przyzwyczajenie się do tego typu sterowania już samo w sobie jest wysiłkiem, a wystarczy sobie wyobrazić, co dzieje się, gdy przez 30 minut biegamy postacią, nieustannie wciskając „grzybek” i D-pad. Nie dość, że można czasami odczuć ból i zmęczenie, to jeszcze wszystko po prostu się LEPI.

Pierwszą produkcją, na której sprawdzałem Aimon PS, był MAG. Pomijając już ważącą 1,7 GB aktualizację i dość długie kolejki, sama rozgrywka przebiega niespodziewanie płynnie... pod warunkiem, że ustawimy czułość kontrolera na maksimum. Niczego nieświadomy zacząłem zabawę przy fabrycznej konfiguracji, czego rezultatem najczęściej był widok okrążającego mnie przeciwnika, moja niezdolność do szybkiego obrócenia się i zrobienie ze mnie jeżyka, z kolcami z ołowiu.

Właściwie ustawiony zestaw faktycznie zapewnia precyzję, o jakiej trudno marzyć w przypadku standardowych kontrolerów Sony czy Microsoftu. To prowizoryczne przeniesienie bardzo komputerowego stylu grania na konsole. Najlepiej odczułem to we wspomnianym już Battlefield: Bad Company 2, gdzie naprawdę niewiele zabrakło do komfortu grania w pecetową wersją gry.

Nie wiem, na ile to kwestia zainstalowanego firmware'u, a na ile przyzwyczajeń pozostałych jeszcze z Modern Warfare 2, ale Aimon PS wydaje się wręcz perfekcyjnie sprawdzać w Call of Duty: Black Ops – w przypadku tej gry sterowanie było najmniej kłopotliwe, a ja najszybciej przyzwyczaiłem się do konkretnej klawiszologii. Urządzenie jest dokładne, także podczas celowania, nie odczułem też większych opóźnień. Dla sprawdzenia kompatybilności wykorzystałem kontrolery jeszcze w DeathSpanku, Dead Rising 2 i Alpha Protocole – w żadnej z nich nie było problemu ze sterowaniem (choć myszka stała się mniej naturalna). Aimon PS najzwyczajniej w świecie przejmuje funkcje pada PS3, oczywiste jednak, że jest to rozwiązanie przede wszystkim dla strzelanek.

Niewątpliwie w tego typu sprzęcie więcej zalet i wad odkryją osoby, które bardzo profesjonalnie podchodzą do grania w FPS-y, a tym samym od swojej precyzji uzależniają wynik w rozmaitych ligach. Ja oceniam go jako osoba, która gra dla przyjemności i relaksu. Z takiej perspektywy jest to przede wszystkim narzędzie dobre w dwóch przypadkach. Po pierwsze, gdy nie mamy wystarczająco silnego blaszaka, a chcemy pograć z myszką. I po drugie, gdy nie chcemy podnosić sobie ciśnienia, przechodząc takie „Mile High Club” w Modern Warfare na Weteranie.

Aimon PS to dobre, choć nie idealne urządzenie, które świetnie uzupełnia konsolę o bardzo pecetowe podejście do rozgrywki. Nie brak mu wad, które znikłyby – przynajmniej w większości – przy niedużych poprawkach w ułożeniu przycisków. Dla mnie jednak samo dodanie myszki do konsoli – urządzenia, które w ogólnym zamyśle ma przede wszystkim relaksować – jest drogą pod prąd. I dlatego też z największą ochotą wrócę do grania na padzie.