Arcania: Gothic 4 (X360 gra)

Arcania: Gothic 4 to czwarta odsłona legendarnego cyklu komputerowych gier role-playing Gothic. W odróżnieniu od poprzednich części, za produkcję programu nie odpowiada już studio Piranha Bytes. Wydawca serii, firma JoWooD, po licznych perypetiach zdecydowała się bowiem na zatrudnienie developerów ze Spellbound Studios, mających na swoim koncie takie tytuły, jak Desperados: Wanted Dead or Alive czy Robin Hood: The Legend of Sherwood. Doświadczenie w tworzeniu poważnych produktów z gatunku cRPG zdobyli oni już w latach 90 poprzedniego stulecia (trylogia Das Schwarze Auge, znana także pod nazwą Realms of Arkania).

Akcja Arcanii rozgrywa się dziesięć lat po Zmierzchu bogów, w którym Bezimienny, widząc zbliżający się wielkimi krokami konflikt pomiędzy przywódcami odbitej z rąk orków Myrtany, postanowił kolejny raz interweniować. Wskutek tych wydarzeń, heros objął wreszcie samodzielne rządy nad zjednoczonymi krainami i obwołał się królem, przybierając imię Rhobara III. Gracz wciela się w nową postać, która jednak także zwana będzie Bezimiennym.

W porównaniu z poprzednią odsłoną serii znacznemu rozwojowi uległ system postaci – powiększono liczbę dostępnych umiejętności, dopracowano także jego rozplanowanie i organizację. Zmianie uległ także system narracji fabuły, zdecydowano się na powrót do korzeni i skorzystanie z podziału scenariusza na rozdziały. Zupełną nowością jest zaprojektowany od nowa system walki, dzięki któremu potyczki są teraz znacznie mniej losowe i bardziej różnorodne, bez wyraźnego faworyzowania konkretnej techniki bojowej czy typu uzbrojenia. Do atutów gry należy zaliczyć również interfejs użytkownika, składający się z dwóch niezależnych trybów: pierwotnego, dobrze znanego fanom serii; oraz uproszczonego, skierowanego przede wszystkim do nowych graczy, mogących mieć pewne problemy ze skomplikowanym sterowaniem oryginału. Jednocześnie wszystkie pomoce wizualne typu podświetlanie postaci niezależnych, ikony zadań pobocznych, minimapę, system podpowiedzi w trakcie walki itp. można wyłączyć, tym samym redukując interfejs do poziomu znanego z poprzednich odsłon cyklu.